Dorpsdichter 2021-2023

Dorpsdichter Johan Teirlinck is docent literatuur en filosofie. Hij is o.a. auteur van verschillende romans (‘Van hier tot aan de brug’; ‘Helena in Pompeï’), dichtbundels (‘Schitterend werk’; ‘Tirades en andere onrust’), essays en theaterteksten.

Maandelijks wordt hier een tekst van hem gepost. Op het Instagram-profiel van de Bib vind je ook regelmatig werk van hem terug. 

Reacties van lezers naar johan@johanteirlinck.be of www.johanteirlinck.be 

Toen de dorpsdichter werd aangesteld verging hem dra het lachen en staarde hij verschrikt in de spiegel. Niet zijn onfrisse aanblik noch zijn schamel voorkomen baarden hem zorgen. Wel de toon, de juiste toon, die moest hij vinden. Immers, hoe spreekt een dorpsdichter tot zijn dorpsgenoten?

Vaderlijk, met baard en diepe, zware stem: ‘Vrienden dorpelingen, het leven is als de wind… ongrijpbaar en vluchtig’. Of plechtstatig, koninklijk? ‘Waarde dorpsgenoten, mijn lieve echtgenote en ik, wensen jullie een zalig kerstfeest’. Of beter nog, visionair, aangeraakt door spirituele inspiratie met vibrerende stembanden:  ‘I have a dream’ …

Het moet juist zijn, die toon, zodat alle mensen uit Kortenberg zich kunnen herkennen in zijn woorden, glimlachen soms, omwille van een onverwachte twist of ontroerd de glooiende heuvels van ons dorp voor ogen zien in zijn geschriften.

De hoge hoogte van Den Tomme waar de wind soms raast, verhalen fezelt, huizen zich samen tegen de heuvel leggen. Of de kasseien dreef van Everberg naar Kortenberg, prinselijk mooi met een dak van takken, een erehaag van lente tot herfst. En zelfs de kleinste steeg of straat, waar haast geen mens of hond passeert. Ook daar is hij geweest.

Op een dag staat hij voor je deur. ‘Aangenaam. Dorpsdichter is de naam.’

Ik heb je huis gezien. De bomen en de wolken in je lucht. Vertel mij jouw verhaal.’

juni '21

gedicht juni

Maar nooit meer als weleer

terwijl de wereld
onder een coronadeken
traag ontwaakt
zijn stiekem knoppen
aan de bomen
gekomen
en groene kruinen
toegegroeid

zoals weleer

maar niet zo deze keer

nederiger
slaan mensen
de ogen neer

want de winter
wind heeft te lang
in ons gelaat
geblazen

en zit nu
binnen
in ons hart
verhard

op het kerkhof
liggen zij en fluisteren
naar wie wil luisteren
van stof tot stof

zingen, ja
maar voortaan tegelijk ook altijd
naar de einder staren
en hun beeld bewaren

leven, ja

maar nooit meer
als weleer

mei '21

kantelpunt- van ishoven

Kantel moment

 

mensen spelen
met een bal, een bol
een palet of een planeet

zien zij
hoe hun gaan, of baan
de toekomst tekent?

april '21

teirlinck_maart

Op een dag staat hij voor je deur
de dorpsdichter
want wij wonen hier
samen.

Laat hem dan binnen
praat met hem
of spoel samen de keel.

In je ogen en je stem staat je dorp geschreven
en je leven.

Samen schrijven wij het dorp.

 

maart '21

vaccinatiecentrum

wanneer onze stem en adem
onbetrouwbaar zijn geworden
en de wereld is gekrompen
tot de muren van ons huis

moeten wij gewoon de pijlen
van het leven volgen
groen, blauw en geel, of rood
en de mouw(en) opstropen

maar eerst even zitten
wachten, denken aan het leven
dat wij hadden, hebben
voor we weer naar buiten gaan

en opnieuw onze stem en adem
ongeremd, krachtig
in de wijde wereld
blazen

 

februari '21

dorpsdichter_gedicht

 

Op de rotonde

In een rechte scheve hoek

Stut de boom het staal