Boek
Nederlands
Ingeborg Bachmann geldt als een talentvolle én ernstige schrijfster. De stoutmoedigheid van de taal, de scherpte van haar inzicht en de energie van het gevoel vormen vanaf het begin de onverwisselbare eigenheid van haar proza. Het laat mensen zien op het kruispunt van hun bestaan, vóór er ingrijpende beslissingen worden genomen. Verzamelde verhalen bevat de bundel Het dertigste jaar, met de nadru
Bevat
Het veer
Het dertigste jaar
Simultaan
Titel
Verzamelde verhalen / Ingeborg Bachmann ; vertaald en ingeleid door Paul Beers ; met een nawoord van Ingeborg Dusar
Auteur
Ingeborg Bachmann
Vertaler
Paul Beers
Nawoord
Ingeborg Dusar
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Duits
Oorspr. titel
Sämtliche Erzählungen
Uitgever
[Amsterdam]: Koppernik, © 2021
449 p.
ISBN
9789083089850 (hardback)

Besprekingen

Voor iedereen bij wie het bestaan 'hard binnenkomt'

Verzamelde verhalen biedt een overzicht van Ingeborg Bachmanns evolutie als prozaïst. Velen zien haar werk als een strijd van vrouwen tegen mannen. Dat is jammer.

In een voorwoord bij de onvoltooide roman Het geval Franza uit 1966 omschreef de Oostenrijkse auteur Ingeborg Bachmann (1926-1973) een uitgangspunt van haar oeuvre. 'Want het is het innerlijk waar alle drama's plaatsvinden, krachtens de dimensie die wij of gefingeerde personen aan dit lijden en doen lijden kunnen geven. Het is niet waar dat wij in een tijd zonder drama's leven, deze bewering is even onhoudbaar als elke andere, ook de mijne misschien dat die drama's er zijn.' Eigenlijk typeert het literatuur in het algemeen: menselijk lijden speelt zich al denkend en voelend af, en is een kwestie van taal - het zijn andermans uitspraken die ons gewelddadig kunnen krenken en kwetsen, terwijl we vervolgens op zoek blijven naar de juiste woorden om al die innerlijke drama's begrijpelijk te maken, en mededeelbaar.

Een nieuw soort taal

Bij Kopernik verscheen, in een vertaling van Paul Beers, de Verzamelde verhalen, met onder meer de bundels Het dertigste jaar en Simultaan, …Lees verder

Samenleven is strijden

De schrijnende, beklemmende verhalen van Ingeborg Bachmann zijn nu in één band samengebracht.

Alle problemen, meende Ingeborg Bachmann (1926-1973), 'monden voor de schrijver allemaal uit in het conflict met de taal'. Is het mogelijk om de werkelijkheid te beschrijven met taal? Om gevoelens en gedachten secuur te verwoorden? Of zorgen de grenzen van de taal ervoor dat we de ander nooit werkelijk zullen begrijpen en kennen?

Deze vragen domineren Bachmanns intellectuele proza. Haar onlangs bij uitgeverij Koppernik verschenen Verzamelde verhalen zijn niet makkelijk verteerbaar. Het vereist inspanning om door te dringen in deze eigenzinnige en mistroostige literatuur waarin de dood geregeld wordt beschouwd als 'het enige toevluchtsoord voor de ontzettende krenking die het leven is'.

Ingeborg Bachmann werd op 25 juni 1926 in Klagenfurt geboren. Die hoofdstad van de Oostenrijkse deelstaat Karinthië is zowel het decor van het openingsverhaal van de bundel Het dertigste jaar (1961) als van het afsluitende verhaal uit Simultaan (1972). Haar vader wordt in 1932 lid …Lees verder

Over Ingeborg Bachmann

Ingeborg Bachmann (Klagenfurt, 25 juni 1926 — Rome, 17 oktober 1973) was een Oostenrijks schrijfster.

Leven

Bachmann, de dochter van een onderwijzer, was een vooraanstaande exponent van de Duitstalige literatuur na de Tweede Wereldoorlog. Zij studeerde in Innsbruck, Graz en Wenen tussen 1945 en 1950, waar ze zich vooral op filosofie en psychologie toelegde. Zij doctoreerde met een proefschrift over Martin Heidegger en werke vervolgens voor de radio. In 1952 las ze haar eigen gedichten voor op een bijeenkomst van de Gruppe 47: dit luidde een snelle opmars van haar carrière in. Reeds een jaar later ontving ze de prijs van de Gruppe, voor haar dichtbundel Die gestundete Zeit (lett. de Uitgestelde Tijd, ofwel Tijd In Onderpand), een grimmig, pessimistisch werk, met de beroemd geworden frase: „es kommen härtere Tage“ (er komen moeilijker dagen).

Bachmann werd een populair schrijfster van luisterspelen; vanaf 1953 leefd…Lees verder op Wikipedia