Boek
Nederlands

Ik hou van je maar ik kies het duister : roman

Terwijl ze haar man en baby thuislaat, vliegt een schrijver voor een lezing naar de streek waar ze opgroeide in Reno, Nevada, met niet veel meer bagage dan een borstkolf en een postnatale depressie. De herleving van oude vriendschappen bevrijdt haar uit de ketenen van huwelijk, huishouden en moederschap.
Diep in de Mojavewoestijn ontmoet ze spoken uit het verleden: haar eerste liefde wiens
Extra onderwerp
3 sterren (Humo)
Titel
Ik hou van je maar ik kies het duister : roman
Auteur
Claire Vaye Watkins
Vertaler
Thijs Van Nimwegen Jeske Van der Velden
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Engels
Oorspr. titel
I love you but I’ve chosen darkness
Uitgever
Amsterdam: Uitgeverij De Arbeiderspers, © 2021
283 p.
ISBN
9789029544962 (paperback)

Besprekingen

De moeder die niet terugkwam uit Nevada

Al vroeg in Ik hou van je maar ik kies het duister laat de ik-verteller, die ook Claire Vaye Watkins heet, haar baby achter bij de vader. Niet omdat ze een 'smeerlap' is, maar wel..., ja, waarom eigenlijk?

Echt, het is volkomen normaal, kreeg de Amerikaanse auteur Claire Vaye Watkins (37) keer op keer te horen van therapeuten, andere moeders, de maatschappij. Het is normaal dat het moederschap voelt als een breuk in je leven, dat je even niet meer weet wie je bent en al je lust tot werken lijkt verdwenen. En het wordt beter, echt.

In haar beroemd geworden essay On Pandering (2015) stelde Watkins al vast dat het helemaal niet beter werd. Sinds de geboorte van haar dochter, op dat moment een jaar geleden, had zij niets van betekenis meer geschreven. Althans, volgens de literaire normen waaraan zij tot dan toe dacht te willen voldoen. 'Ik heb geprobeerd een verhaal te schrijven in de vorm van een enquête over postnatale depressie en dat voelde vreemd. Huiselijk. Voor vrouwen.'

Juist dat verhaal is de opening van haar nieuwe roman - en er is weinig huiselijks aan. Ik hou van je maar ik kies het duister is niet het zoveelste boek van een vrouw die worstelt met het moed…Lees verder

Een ander soort moeder

Claire Vaye Watkins schrijft in een roman die sterk op de werkelijkheid is geënt over een moeder die haar baby achterlaat. Zonder schuldgevoel.

Echt, het is volkomen normaal, kreeg de Amerikaanse auteur Claire Vaye Watkins (1984) keer op keer te horen van therapeuten, andere moeders, de maatschappij. Het is normaal dat het moederschap voelt als een breuk in je leven, dat je even niet meer weet wie je bent en al je lust tot werken lijkt verdwenen. En het wordt beter, echt.

In haar beroemd geworden essay 'On Pandering' uit 2015, over het schrijven als vrouw, stelde Watkins al vast dat het helemaal niet beter werd. Sinds de geboorte van haar dochter, op dat moment ongeveer een jaar geleden, had zij niets van betekenis meer op papier gezet. Althans, volgens de literaire normen waaraan zij tot dan toe dacht te willen voldoen. 'Ik heb geprobeerd een verhaal te schrijven in de vorm van een enquête over postnatale depressie en dat voelde vreemd. Huiselijk. Voor vrouwen.' Juist dat verhaal is de opening geworden van haar nieuwe roman - en er is weinig huiselijks aan.

Ik hou van je maar ik kies het duister is nie…Lees verder

Over Claire Vaye Watkins

CC BY-SA 4.0 - Foto van/door Heike Steinweg

Claire Vaye Watkins (Bishop (Californië), 9 april 1984) is een Amerikaans schrijver.

Biografie

Claire Vaye Watkins werd geboren Californië, aan de rand van Death Valley, maar groeide op in Pahrump, in de woestijn van Nevada. Haar vader Paul Watkins was jarenlang de rechterhand van Charles Manson.

In 2012 debuteerde ze in de Verenigde Staten met haar verhalenbundel Battleborn, die een jaar later in Nederlandse vertaling werd uitgegeven. Ze geldt sindsdien als een van de grootste hedendaagse literaire talenten van de Verenigde Staten. Eerder verschenen verhalen van haar in Paris Review en in de New York Times.

Watkins is tevens universitair docent aan de Bucknell Universiteit in Lewisburg, Pennsylvania, waar ze creatief schrijven doceert.

Bibliografie